من اومدم

چه عيدي بود امسال واي واي

تنها نكته مثبتش اين بود كه 2 هفته اس درس مرس كلا تعطيل بود

راستش مي گن فشار الماس خلاقيتو مي سازه

تو اين 2 هفته ام كه  ما ته استراحت بوديم

اومدم يه تبريكي بگم و يه شعر خوشگل بنويسم

ببين اينو باس با اححساس بخونيااااا

حيف شد كاش مي شد مي خوندمش بعد همه از صداي قشنگم فرار مي كردن

كم سعادتي از خودته ديگه مي نويسم تو خودت با احساس جاي من بخون:

اي نگاهت نخي از مخمل و از ابريشم              چند وقتي است كه هر شب به تو مي انديشم

به تو يعني به همان منظر دور                               به همان سبز  صميمي به همان باغ بلور

به همان سايه همان وهم همان تصويري               كه سراغش ز غزل هاي خودم مي گيري

به همان زل زدن از فاصله ي دور به هم             يعني آن شيوه ي فهماندن منظور به هم

به تبسم به تكلم به دلارايي تو                   به خموشي به تماشا به شكيبايي تو

به نفس هاي تو در سايه ي سنگين سكوت           به سخن هاي تو با لهجه ي شيرين سكوت

شبحي چند شب است آفت جانم شده است               اول اسم كسي ورده زبانم شده است

در من انگار كسي در پي انكار من است            يك نفر مثله خودم تشنه ي ديدار من است

يك نفر ساده چنان ساده كه از سادگي اش                  مي شود يك شبه پي برد به دلدادگي اش

آه اي خواب گران سنگ سبك بار شده               بر سر روح من افتاده و آوار شده

در من انگار كسي در پي انكار من است               يك نفر مثل خودم عاشق ديدار من است

اي تو بي رنگ تر از آئينه يك لحظه بايست            راستي اين شبح هر شب تصوير تو نيست؟

اگر اين حادثه ي هر شب تصوير تو نيست          پس چرا رنگ تو و آئينه اينقدر يكي است؟!

حتم دارم كه تويي آن شبح آئينه پوش               عاشقي جرم قشنگي است به انكار مكوش

آن سايه كه شب الفت جانم شده بود             آن الفبا كه همه ورده زبانم شده بود

                             اينك از پشت دل آئينه پيدا شده است

آن الفباي دبستاني دلخواه تويي              عشق من آن شبح شاد شبانگاه تويي

دم شاعرش كه اسمش يادم ني گرم  دستش درد نكنه......!!!!!:-؟؟